Chinchilla 101

Chinchilla’s zijn blad- en vezeleters. In de natuur leven ze van een grote variëteit aan vezelrijk, arm plantenmateriaal: bladeren, kruiden, grassen, schors en twijgen.
Hun spijsvertering, gebit én gedrag zijn hier volledig op afgestemd.

---

🌿 De basis: ruwvoer & groenvoer (onbeperkt)

De hoofdvoeding van een chinchilla bestaat uit vezelrijk plantenmateriaal, in zo groot mogelijke variatie.

Dagelijks en onbeperkt aanbieden:

• Soortenrijk hooi (weidehooi, kruidenhooi)

• Kruiden (vers en/of gedroogd)

• Bladeren en loof (bv. wilg, berk, hazelaar)

• Grassen

• Bloemen en bloesems

• Takken, twijgen, schors (met knoppen en blad)

• Stro (als aanvulling, niet als hoofdvoer

Variatie is cruciaal: idealiter krijgen chinchilla’s tientallen verschillende planten aangeboden.

---

🥬 Groenvoer & bladgroenten

Bladgroenten en groene delen van planten worden beschouwd als basisvoeding, vooral wanneer verse kruiden of wilde planten beperkt beschikbaar zijn (bv. in de winter).

---

🍎 Knollen, wortelgroenten & fruit – beperkt

Deze bevatten wel vezels en vitaminen, maar minder secundaire plantstoffen, meer energie en suikers en minder effect op tandslijtage. 

Daarom alleen in kleine hoeveelheden, naast en niet in plaats van ruw- en groenvoer. Denk aan bijvoorbeeld rozenbottel. 

---

Zaden & pellets – enkel indien nodig

Wanneer een chinchilla dagelijks een zeer grote variatie krijgt, zijn pellets of zaadmengsels meestal niet nodig.

Pellets of zaden kunnen overwogen worden bij dieren met speciale noden, oudere of verzwakte chinchilla’s of situaties waar die variatie (nog) niet haalbaar is

---

❤️ Bij VZW Duts

Wij kiezen bewust voor educatie en een natuurlijk voedingspatroon, afgestemd op de soort. Niet op wat commercieel het makkelijkst is.
Onze informatie is gebaseerd op wetenschappelijke en praktijkgerichte bronnen, zoals Chinchilla-Scientia.

Chinchilla’s zijn van nature schemeractieve sociale dieren die in het wild in kolonies leven en veel communicatie vertonen (chirpen, piepen, zachte geluiden).

Samenleven met soortgenoten

• Nooit alleen houden — minimaal per 2 samen, mits goed geïntroduceerd.

• Beste combinaties:

  • stabiele koppels

  • kleine, harmonieuze groepjes

• Introdutie moet zorgvuldig gebeuren; een verkeerde introductie kan tot langdurige stress of conflicten leiden.

Wat chinchilla’s laten zien

• Ze communiceren met zachte vocalisaties (grunters, chirps).

• Ze verstoppen zich bij bedreiging (nadeel van prooidierinstinct).

• ‘Fur slip’ (vachtverlies bij stress of schrik) is een verdedigingsmechanisme tegen roofdieren, ook zichtbaar in huiselijke situaties.

Omgang met mensen

• Chinchilla’s zijn meestal niet knuffeldieren — zij zijn onderzoekend en voorzichtig, en kunnen bang worden bij vastpakken.

• Contact gaat beter via observatie, zachte spraak en tijd; laat het dier zelf initiatief nemen.

Niet combineren met andere soorten
Chinchilla’s horen niet samen met andere diersoorten (zoals knaagdieren, konijnen, katten of honden) om stress, ziektetransmissie en gedragsproblemen te voorkomen.